Sportmassage bevordert het herstel, voorkomt sportblessures en het draagt bij tot een meer effectieve training en een betere sportprestatie. Sportmassage kan op vier momenten toegepast worden:
1) na een training of voor een wedstrijd
2) als onderdeel van de warming-up net voor een wedstrijd
3) als cooling-down, of kleine tijd na een wedstrijd
4) tussendoor, bijvoorbeeld tijdens een tornooi

Spieren spannen zich aan tijdens sportprestatie, ze leveren kort- of langdurig kracht en zijn onderhevig aan rek. Het band- en peesapparaat geleidt bewegingen en vangt krachten op. Met sportmassage wordt het lichaam geholpen bij het herstel zodat het beter kan presteren. Een belangrijk effect is afname van de spierspanning. De doorbloeding van het lichaam toenemen en kunnen bouwstoffen aangevoerd worden. Spierschade zal eerder herstellen. Sportieve prestaties zijn een belasting voor het lichaam. Een eenmalige sportmassage kan heel prettig zijn, maar heeft slechts een zeer beperkt effect. Het is aan te raden om je minimaal één keer per twee weken te laten masseren.

De term sportmassage wordt gebruikt als verzamelnaam voor diverse verrichtingen, die sportmasseurs toepassen op sporters om hen een bestendige of betere sportprestatie te laten leveren of om hen te helpen bij het herstel naar volledige sporthervatting na een blessure.

De verrichtingen die een gediplomeerde sportmasseur mag uitvoeren zijn:
Het geven van eerste hulp bij sportongelukken (EHBO)
Het doen van functieonderzoek van spieren en gewrichten bij sporters om vast te stellen of een sporter mogelijk na een sportvrije periode of na een blessure weer volledig aan sportbeoefening kan doen. Hierbij wordt er bij behandeling na een blessure van uitgegaan, dat de sporter na de blessure (en mogelijk na het ontvangen van EHBSO) een arts heeft bezocht, die de diagnose heeft gesteld en uitspraken heeft gedaan over de sporthervatting. De sportmasseur kan op grond van zijn onderzoek de sporter bij restklachten van een blessure adviezen geven met betrekking tot de sporthervatting (zoals trainings-/wedstrijddeelname, voeding/drinken/leefgewoonten, warming-up en cooling-down elementen en/of het gebruik van een tape- en/of bandageconstructie).
Het geven van tape- en of bandageconstructies aan sporters voorafgaande aan deelname aan een sportevenement. Meestal is de constructie bedoeld ter ondersteuning van restklachten na een blessure. Voorwaarde voor het geven van de constructies door de sportmasseur is, dat de diagnose van de blessure door deskundigen (huisarts, specialist) moet zijn gesteld. Mogelijk daarbij is, dat de sporter op advies van een arts is behandeld door (para)medici (bijvoorbeeld een fysiotherapeut).
Het geven van massage met de kenmerken van sportmassage.